Breaking News

FA ေတာ့ FA ပဲ… ဒါမယ့္…News,


ဗယ္လင္တိုင္းေဒးဆိုလို႔ စကၤာပူမွာေနတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကေလးတစ္ခုကို သြားသတိရမိတယ္။

အဲ့ဒီတုန္းက ဒီကေန႔မွာ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၄ ရက္ေန႔ ဆိုရင္ မွတ္မွတ္ရရ မေန႔ကလိုေန႔မွာ လက္ေမာင္း တက္တူးသြားထိုး ျဖစ္ခဲ့တယ္ေလ။

ပထမဆံုး ထိုးတာဆိုေတာ့ တစ္ညလံုး လက္ေမာင္းက ကိုက္လိုက္တာဗ်ာ။ မနက္အထိကို တက္တူးအနာေၾကာင့္ လက္က စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းျဖစ္ေနတယ္။

အဲ့ဒါနဲ႔ တစ္ခန္းထဲ အတူေနတဲ့ အစ္ကိုက အၾကံေပးတယ္။ ဗက္ဆယ္လင္း ေခ်ာဆီ လိမ္းလိုက္ရင္ တက္တူး အနာ သက္သာ တယ္တဲ့။

ဟာ.. ဟုတ္လားေပါ့။ ေပ်ာ္သြားတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ လမ္းထိပ္က Fair Price မွာ ေဆးဘူး သြားဝယ္ဖို႔ လုပ္တယ္။

ကိုယ္ေတြ ေနတဲ့တိုက္က Bedok ဟိုးအထဲမွာ ဆိုေတာ့ လမ္းထိပ္ တစ္ခါတစ္ခါ ထြက္ရင္ အေဝးႀကီး သြားရတာမ်ိဳးဗ်။ ဒီေတာ့လည္း အတူေနတဲ့ လူေတြ ကို ဘာမွာဦးမလဲ တစ္ခါထဲမွာဖို႔ ေျပာတာေပါ့။

အစ္ကို တစ္ေယာက္က သူဆံပင္ေဆးဆိုးဖို႔ ေဆးဘူးဝယ္လာတာ လက္အိတ္ ဝယ္ဖို႔ ေမ့ခဲ့လို႔တဲ့။ အဲ့ဒါ လက္အိတ္ တစ္ခု မွာတယ္။

ေနာက္ ဟင္းခ်က္ တာဝန္ယူထားတဲ့ တစ္ေယာက္က က်ေတာ့ တို႔စရာ ကုန္ေနလို႔ တစ္ခုခု ၾကည့္ဝယ္ခဲ့ဖို႔ မွာတယ္။

အဲ့ဒါနဲ႔ Fair Price ေရာက္ေရာ။ ဟိုက်ေတာ့ ဗက္ဆယ္လင္း တစ္ဘူး ယူ၊ Latex လက္အိတ္ တစ္ခုယူၿပီး ေနာက္ဆံုး အသီးအရြက္ တန္းဘက္ ထြက္လာခဲ့တယ္။

ေျပာရဦးမယ္။ ကိုယ္ေတြက ငယ္ငယ္ကထဲက သခြားသီးဆို သိပ္ႀကိဳက္တာ။ ခုထိလည္း ႀကိဳက္တုန္းပဲ။ အာ့နဲ႔ အသီးအရြက္ တန္း ေရာက္ေတာ့ မ်က္လံုးထဲ ပထမဆံုး ဝင္လာတာ သခြားသီးပဲ။ ဒါပဲ ေျပးျမင္မိေတာ့ ဟုတ္ၿပီ! သခြားသီးပဲ ဝယ္မယ္! လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

အဲ့ေတာ့ သခြားသီး တစ္လံုး ေကာက္ယူၿပီး ပိုက္ဆံရွင္းဖို႔ ေကာင္တာဘက္ ထြက္လာခဲ့လိုက္တယ္။ ေငြရွင္းေကာင္တာ ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ေကာင္တာ ဝန္ထမ္းဆီက “ဟမ္” ဆိုတဲ့ အသံ မက်ယ္တက်ယ္ ထြက္လာတယ္။

ကိုယ္လည္း ဘာမ်ားျဖစ္လို႔လဲလို႔ သူ႔ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ရယ္ခ်င္တဲ့ မ်က္ႏွာကို ထိန္းလိုက္တယ္ဗ်။ ျမင္တယ္! ကိုယ္ေတြကလည္း အာ့မ်ိဳးဆို သြက္သလား မေမးနဲ႔။ ကိုယ့္ကို ေျပာင္တာေလွာင္တာဆို သိပ္ဖမ္းတတ္တာ။

ဘာမ်ားျဖစ္လို႔လဲလို႔ ေမးေတာ့ “nothing nothing” တဲ့။ ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔။ သူကသာ nothing လုပ္ေနတယ္။ သူ႔အသံ ၾကားလို႔ ေဘးက ဝိုင္းၾကည့္တဲ့လူေတြေတာင္ မသိမသာ ျပံဳးကုန္ၾကၿပီ။ (တကယ့္ကို မသိမသာဗ်ာ။ လိုက္ၾကည့္တဲ့မ်က္ႏွာတိုင္း ဟိုလႊဲ ဒီလႊဲနဲ႔…!)

အာ့နဲ႔ ကိုယ့္ပံုက ရယ္စရာမ်ား ျဖစ္ေနလို႔လားလို႔ မလံုမလဲနဲ႔ ျပန္ၾကည့္မိတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည့္လိုက္ သူတို႔ ရယ္ခ်င္ပံုၾကည့္လိုက္ ေတြးလိုက္နဲ႔.. ေနာက္ဆံုး “ဟာ… သြားၿပီေပါ့!”

အဓိပၸာယ္ေပၚလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ မ်က္ႏွာက ဇီးေစ့ေလာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ရွက္ရွက္နဲ႔… ေငြျမန္ျမန္ ရွင္းၿပီး ခပ္သုတ္သုတ္ ျပန္ေျပးလာခဲ့ရတယ္ဗ်ာ။

သူတို႔ကေတာ့ ဘယ္လိုထင္လို႔ ျပံဳးတယ္မသိ။

အဲ့ဒီတုန္းက လက္ေမာင္း နာေနေတာ့ စြပ္က်ယ္ ဝတ္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ စြပ္က်ယ္က နည္းနည္း က်ပ္ခ်င္ခ်င္ရယ္။

ဗယ္လင္တိုင္းေဒးမွာ… တစ္ေယာက္ထဲ ေစ်းလာဝယ္တယ္။ ေကာင္တာမွာ ယူဖို႔ တင္ထားတာက ရာဘာလက္အိတ္ရယ္၊ သခြားသီးရယ္…. ေခ်ာဆီရယ္… ေရွ႕မွာ လက္ေမာင္း နာလို႔ လိမ္ေကာက္ေနတဲ့ ကိုယ္ရယ္…။

ကဲ… စဥ္းစားသာ ၾကည့္ေတာ့ဗ်ာ!

#kyawnge — feeling naughty.